Apple vernieuwt dit jaar het saaiste onderdeel van de laptop: het toetsenbord. De Macbook Pro uit 2016 heeft een touchscreenbalk boven de toetsen, die je op een nieuwe manier laat werken.

 

Apple noemt de touchscreenbalk de Touch Bar en vervangt daarmee de functietoetsen. In plaats van fysieke knoppen worden er nu digitale knoppen getoond voor functies als de helderheid aanpassen of het geluid dempen. 

Dat klinkt niet heel bijzonder, maar het verandert wel degelijk de manier waarop je werkt.

Zelf de Touch Bar instellen

Aan de rechterkant van de Touch Bar vind je standaard enkele knoppen, bijvoorbeeld voor de helderheid en het geluid. Door op het pijltje naar links te drukken zie je alle andere functieknoppen, zoals knoppen voor het instellen van de toetsenbordverlichting. Je kunt de knoppen zelf instellen en bijvoorbeeld Siri vervangen door een zoekknop.

 

De Touch Bar is daarbij voorzien van een laagje vingerafdrukwerende coating. Die lijkt vooralsnog goed te werken, want de oled-balk vertoont geen vette vingerafdrukken. Aan de andere kant slijt deze coating vaak pas na maanden gebruik. 

Eindelijk: de emoji-balk

Als je eenmaal aan de Touch Bar gewend raakt, kun je sneller en effectiever werken. Neem bijvoorbeeld de emoji-balk, die verschijnt zodra je in bijvoorbeeld een berichten-app iets schrijft. Veel mensen weten niet eens hoe ze het emoji-venster op moeten roepen, maar de Touch Bar maakt het kiezen van je emoji een fluitje van een cent - en heel leuk.

De emoji-balk is met afstand het onderdeel van de Touch Bar waar mensen enthousiast op reageren. Maar ook de extra opties bij programma's als Excel (tabellen en formules) en fotobewerkingsprogramma's (knop om het verschil tussen originele en bewerkte foto te zien) zijn handig. 

Twee nadelen

Ondanks dat de Touch Bar in het gros van de gevallen heel handig is, zijn er nog twee nadelen aan de touchscreenbalk. Allereerst is er geen duidelijk design voor de knoppen: elke Apple-app heeft een andere indeling met andere knopjes die andere knopjes uitvouwen, oprollen of aanpassen. 

Dat zelfs Apple geen duidelijk design heeft voor de Touch Bar, voorspelt niet veel goeds voor alle ontwikkelaars. Ze mogen volledig hun eigen gang gaan, waardoor er in een paar weken al een wirwar ontstaat aan verschillende ontwerpen, werkingen en doeleinden.

Het tweede nadeel is dat nog lang niet alle apps de Touch Bar ondersteunen. Dat is een kwestie van tijd, maar als early adopter met de nieuwe Macbook Pro kom je de eerste maanden een beetje bedrogen uit. 

Vingerafdrukscanner

De Touch Bar heeft naast de emoji-balk nog een andere troef achter de hand: een vingerafdrukscanner, die helemaal aan de rechterkant is verstopt. De vingerafdrukscanner laat je onder andere de computer ontgrendelen en aankopen doen.

De vingerafdrukscanner wordt pas echt handig als apps er gebruik van maken. Zo kun je bijvoorbeeld bij wachtwoordbeheerder 1Password toegang krijgen tot al je wachtwoorden door alleen je vinger op de scanner te plaatsen. Een andere optie is het beveiligen van mappen waarmee je vingerafdruk toegang geeft tot jouw bestanden. 

Dunner en lichter

De behuizing van de Macbook Pro is gebaseerd op de kleinere Macbook van vorig jaar. Het model is dunner en lichter dan de vorige Macbook Pro, maar voelt nog steeds solide aan. Onder andere het toetsenbord is op de schop gegaan: de knoppen kun je minder ver indrukken. Daar moet je even aan wennen, maar het typt eigenlijk net zo fijn als voorheen. 

Het nieuwe 13,3 inch-scherm valt ook direct op: het contrast en de helderheid is sterk verbeterd. Het scherm is ook energiezuiniger geworden, maar dat merk je niet echt terug. De accuduur is namelijk grotendeels hetzelfde als de vorige generatie Macbook Pro.

De hardwareprestaties van de Macbook Pro zijn verder prima in orde. We gebruiken het basismodel van de 13 inch Macbook Pro met Touch Bar, die bestaat uit een 2,9GHz dualcore-processor van Intel en 8GB werkgeheugen. Dat is ruim voldoende voor basistaken als surfen, video's kijken en foto's bewerken.

Als je zwaardere taken wilt uitvoeren, is een duurder model met meer werkgeheugen en processorkracht aan te raden.

Adapters, adapters, adapters

Een andere belangrijke vernieuwing is de usb-c-poort, waarvan er vier op de Macbook Pro te vinden zijn. Het zijn de enige vier poorten die je hebt. Zeg maar vaarwel tegen je sd-kaart-reader, hdmi-uitgang of usb-poorten, alles werkt voortaan via usb-c.

Dat betekent: adapters. Want om bijvoorbeeld je telefoon op te laden, gebruik je nog een doodgewone usb-poort. Daarvoor moet je een usb-c-naar-usb-adapter kopen. Een ethernetkabel koppelen moet ook met een adapter. Een Thunderbolt-scherm aansluiten gaat ook via een adapter. Kosten? Meer dan 100 euro aan kleine extra kabeltjes.

Het nadeel aan adapters is dat je ze altijd vergeet. Ik heb altijd een usb-kabel in mijn tas om mijn telefoon op te laden, maar ik vergeet regelmatig dat ik een adapter mee moet nemen om de kabel met de Macbook Pro te gebruiken. Je sleept de komende jaren dus regelmatig allerlei adapters in je tas mee.

Nog een jaartje wachten

2000 euro. Dat kost het basismodel van de nieuwe Macbook Pro met Touch Bar. Wil je wat zwaardere taken uitvoeren? Dan ben je al gauw 2500 euro lichter. Het zijn flinke bedragen, maar dat is bij Apple-producten niet ongewoon. 

Het probleem met de nieuwe Macbook Pro is dat Apple al heel vroeg naar de toekomst kijkt. Een toekomst waar alle apparaten gebruikmaken van een usb-c-kabel. En een toekomst waarin alle apps de Touch Bar wél op de juiste manier gebruiken. 

Maar daar leven we nog niet in. De realiteit is dat je heel veel geld betaalt voor een product dat nog in de kinderschoenen staat. En ondanks dat er geen Windows-laptop kan tippen aan de nieuwe Macbook Pro, doe je er verstandig aan om nog een jaartje met je aankoop te wachten.

Reacties mogelijk gemaakt door CComment